De nieuwe Avenu is niet de echte Avenue

b_250_200_16777215_00_images_voglkooimetvrouw.jpg

AMSTERDAM - Het befaamde modetijdschrift Avenue wat vroeger zeer invloedrijk was is her-verschenen in een eenmalige heruitgave. Kleine maar indringende schok... Maandagavond werd deze plotsklaps opgedoken Avenue gepresenteerd. Voor dit speciale magazine dat opeens uit de vergetelheid opnieuw werd opgetuigd heeft Sanoma Media eenmalig een licentie verstrekt aan Hommage Magazines. 

De uit het verleden door andere mensen nagemaakte en her-verschenen Avenue heeft een omvang van 372 paginas full-colour. Een oplage van 100.000 exemplaren en kost 14,95 . Het zal best belangstellende lezers trekken. Toch is er iets niet zo helemaal leuk aan. 

Op de cover staat weliswaar de bekende tv-presentatrice -en het vroegere model - Irene van de Laar als toenmalig 23-jarig model in de Avenue-modeproductie over Buenos Aires (1991). Avenue verscheen tussen 1965 en 1995 en in 2001 en 2002. Het was een prachtig tijdschrift met veel smaak en kunstzinnigheid gemaakt. Een groep oud-medewerkers is het echter zeer on-eens met de heruitgave.
Er hebben minstens 60 mensen waaronder zeer bekende creatieve mensen die vroeger aan Avenue (meestal met hart en ziel) hebben meegewerkt bezwaar tegen de uitgave gemaakt. Van deze namenlijst kunnen we alle (nog steeds belangrijke namen) helaas niet noemen. Onder hun onder meer Louki Boin, Huib Boermans, C. Barton van Flymen, Eddy Posthuma De Boer, Jan Cremer, Merel Laseur, Sabine Verschueren en Vincent Mentzel.Toch echt bijna iconische figuren ieder op hun eigen terrein. 

Je vraagt je af waarom hun mening opeens er niet meer toe doet. Is hun kennis van zaken en brede ervaring soms niet "snel" genoeg. Hebben ze opeens omdat ze ouder zijn geworden niets meer te zeggenover hun eigen persoonlijke mede-creatie aan dit vroeger beroemde tijdschrift? Ze deden er deze keer niet aan mee anders hadden ze er geen protest tegen aangetekend. Vermoedelijk is deze nieuwe huidige Avenue toch minder een creatief project dan een verdien-object.

Dat mag en het blijkt dat het ook kan. Maar we zijn toch nu in een heel andere tijd beland. En het retro-project geeft heel veel oudere vroegere medewerkers een onaangenaam gevoel. Hun toestemming deed er niet toe. De suggestie luidt dat waar zij authentiek scheppend aan bezig waren makkelijk eventjes door anderen kan worden overgenomen. Dat is echt niet waar. En buiten dat: voor mode, interieur, kunst en elegance zover terug gaan als magazine voor je content ... toont dat niet een beetje gebrek aan aanpassing en echte belangstelling voor je eigen tijd?
ILLUSTRATIE:"OH... WAT WAREN WIJ VROEGER SAMEN TOCH GELUKKIG SAMEN VOGELTJE..."