Sympatiek zijn door het slachtoffer uit te hangen

b_250_200_16777215_00_images_Jaarbeurs2012Trappen.jpg  Een artikel over een lezing van Claire Fox in dagblad Trouw beschrijft de indruk die men heeft over de millennials van vandaag. Vaak zijn ze door hun opvoeders veel te beschermend opgevoed. "Iedere generatie heeft volgens mij een persoonlijkheidstype dat geldt als rolmodel,"verklaart de Britse Claire Fox, liefhebster van 'een open en stevig debat'.

'Deze generatie wordt gekarakteriseerd door een psychologisch beschadigd slachtoffer dat zich onderdrukt voelt en bescherming en therapie nodig heeft. In deze zeitgeist worden je zwaktes sympathiek gevonden, dus die worden voortdurend benadrukt." Daar zit een grond van waarheid in maar waardoor hebben die jongeren zich zo ontwikkeld?

Haar mening in 'misschien wel de beste krant van Nederland' wordt duidelijk weergegeven door Marco Visscher. Claire Fox stelt bezorgd vast dat het nogal eens aan kracht ontbreekt bij die jonge millennials. Over het algemeen verbaast en amuseert het ouderen dat deze jongeren bijna altijd en overal op hun I-phone turen en tikken. Alleen in hun eigen wereld zitten. Maar Claire Fox maakt duidelijk dat ze bezorgd maar ook zeer kritisch naar de millennials kijkt.

Ze ziet vaak in hun houding een strategie om zichzelf door slachtoffergedrag constant in het middelpunt te plaatsen en iedere daarvan afwijkende visie meteen tot belediging te promoten. Dat maakt het leven later voor deze jongeren natuurlijk niet makkelijker. Ook als je je in een baan wilt kunnen handhaven moet je wel in staat zijn soms ongemakkelijke reacties van anderen naast je neer te kunnen leggen. Hoe word je nu later zo'n onhandige prins of prinses?

Laatst zag ik in een grote kapsalon een moeder met haar kleutertje vertrekken nadat zij een uitvoerige knip- en föhnbeurt had ondergaan. Het kleine mannetje dacht er echter niet over te vertrekken en begon te brullen. Hij vond het ongehoord dat hij daar niet verder lekker door kon spelen. De moeder bleef hem vol begrip troosten maar hij bleef krijsen. En schoppen naar links en rechts. Toch bleef de moeder het jochie in zijn verdrietje met een even treurig gezicht ondersteunen waardoor het kind niet ophield.

Dat gebrul kwam niet goed over bij de andere klanten. Ook de kapsters probeerden er niet knettergek van te worden. Er werden snoepjes beloofd maar het kind gooide zich verder en verder in een complete hysterie.

"Een net in de krul gezette Amsterdamse mevrouw ging het gegil vervelen. Ze keerde zich met een hoofd vol gladde rondingen om naar het kleutertje en zei boos: "En nu is het afgelopen. Jij gaat nu fijn met mamma mee."

De kleine man stopte stomverbaasd met zijn gekrijs. Terwijl hij zich ontspande ging de moeder verontwaardigd met hem naar buiten. Maar niet voordat ze geërgerd op de reddende interruptie reageerde. "Ik hou er niet van dat u zo'n boze stem tegen mijn zoontje opzet. Dat is niet goed voor een kind."

Iedereen herademde opgelucht terwijl ze met een klap de deur sloot.