Roemeense journaliste Roxana Dascălu werd 69 jaar oud
WORTHY NEWS/DE COUTUREKRANT - 26 februari 2026 - BOEKAREST/CHALABRE — De Roemeense journaliste en burgerrechtenactiviste Roxana Dascălu, die voor persbureau Reuters verslag deed van de turbulente overgang van haar land van communisme naar democratie, is op 69-jarige leeftijd overleden na een lang ziekbed.
Ze overleed woensdagochtend in Chalabre, Frankrijk, waar ze de afgelopen jaren woonde. "Toen ik voor het eerst in Roemenië aankwam, was Roxana Dascălu, die voor persbureau Reuters werkte, de meest vooraanstaande Roemeense journaliste op het bureau in Boekarest", herinnert Alison Mutler, directeur van Universul.net, een toonaangevend Roemeens nieuwsplatform, zich.
"Helder, strijdlustig en scherpzinnig, werd ze later een gepassioneerde burgerrechtenactiviste toen Reuters het kantoor inkromp. Helaas is ze vanochtend overleden na een lang ziekbed", voegt Mutler eraan toe. “Nog maar een paar weken geleden belde ze me vanuit Frankrijk met tips voor verhalen. Roxana wist hoe ze een goed leven moest leiden, en ze wist ook hoe ze moest sterven.”
Dascălu trad in dienst bij Reuters in de nasleep van de Roemeense revolutie van 1989, die eindigde met de val en executie van dictator Nicolae Ceaușescu. Aanvankelijk aangenomen om buitenlandse correspondenten te ondersteunen die verslag deden van de omwenteling, werd ze de eerste Roemeense journalist in vaste dienst van het persbureau en hielp ze bij de oprichting van het eerste permanente bureau in Boekarest.
“Het heeft mijn leven voorgoed veranderd”, zei ze later over haar overstap naar Reuters, dat ze beschreef als “de beste journalistieke opleiding ter wereld”, na te zijn opgegroeid onder een van Europa’s meest repressieve communistische regimes.
VAN JOURNALISTIEK NAAR BURGERACTIVISME
Wat begon als een korte opdracht, groeide uit tot een carrière van tien jaar waarin ze verslag deed vanuit Roemenië en de regio, waaronder Moldavië, Oekraïne, Hongarije en het voormalige Joegoslavië, en verslag deed van democratische transities, economische onrust en gewapende conflicten.
Voormalig bureauchef van Reuters, Peter Humphrey, beschreef haar als "buitengewoon getalenteerd" en "een geweldige taalkundige", en herinnerde zich dat ze "altijd de slimste was en het snelst leerde". In een eerbetoon noemde hij haar "nog steeds dezelfde energieke persoonlijkheid", zelfs tijdens haar laatste ziekte.
Na haar vertrek bij Reuters in 2000 als gevolg van bezuinigingen op de redactie, werkte Dascălu in de public relations voordat ze een toegewijde burgerrechtenactiviste werd.
Ze werkte samen met democratische basisgroepen, waaronder Inițiativa România, en richtte later Santinela op, een organisatie die zich inzet voor de persvrijheid en ethische journalistiek. Via deze organisatie bestreed ze desinformatie en handhaafde ze professionele normen in de media.
De afgelopen jaren keerde ze terug naar de journalistiek als correspondent vanuit Frankrijk, waar ze schreef en commentaar gaf voor Roemeense media en publiekelijk waarschuwde voor de gevaren van nepnieuws voor het democratisch vertrouwen.
KRONIEKEN UIT HET OOSTEN
Haar ervaringen in de jaren negentig werden vastgelegd in haar boek Kronieken uit het Oosten (Cronici din Est), een persoonlijk verslag van de postcommunistische transformatie van Roemenië en de culturele botsing tussen een pas bevrijde samenleving en de westerse discipline in de nieuwsredactie.
De Roemeense schrijver Radu Vancu prees haar energie en toewijding aan de democratie en schreef dat ze hielp om "Europees georiënteerde en democratische energieën" in moeilijke tijden te bundelen en in stand te houden.
Vrienden en collega's herinneren Dascălu zich vanwege haar intellectuele scherpte, veerkracht en vrijgevigheid. Haar huis in de Armeense wijk van Boekarest werd een ontmoetingsplaats voor journalisten en maatschappelijke activisten. In Frankrijk, waar ze met haar man, de Roemeense keramiekkunstenaar Radu Tănăsescu, woonde, bleef ze actief in het lokale culturele leven.
Dascălu laat een stiefdochter achter. Er is nog geen informatie over de uitvaartregelingen.
Ze behoorde tot een generatie die na een dictatuur abrupt vrijheid ervoer en begreep, zoals collega's zeggen, dat democratie iedere dag verdedigd moet worden.