Appen en daardoor op nieuwe ideeën komen
Haar manager had haar die morgen vroeg met zijn jeep van huis gehaald en zat zwijgend achter het stuur. Ze moesten op tijd in de muziekstudio zijn voor de opname van een nieuw nummer voor het album dat zij zou uitbrengen.
Voor Lyra was het veel te vroeg. Drie avonden achter elkaar had ze opgetreden tussen glamour en glitter.
Steeds weer applaus, meezingende fans en de flitsen van fotografen. Daarna volgden de stille hotelkamers waar ze uitgeput in slaap viel. Ze had gehoopt thuis even op adem te kunnen komen, maar de opnametijd in de studio stond vast.
Na een snelle douche had ze haar vertrouwde joggingpak aangetrokken.
Haar manager hield zijn aandacht zwijgend bij de weg. Hij verwachtte dat zij zich onderweg alvast op de muziek zou concentreren.
Juist toen haar telefoon trilde, verscheen er een bericht van haar goede vriendin Solange.
"Veel sterkte, Lyra. Je krijgt een paar drukke dagen, maar ik heb ook leuk nieuws. Mijn broer Benji werkt op Speciale Producties van de redactie en vertelde dat de nieuwe redactrice Jacquelien van Meersen volgende week haar eigen bureau krijgt in een tussenkamer. Ze mag daar ook bezoekers ontvangen.
Elian Bron moest eerst toestemming geven. Hij wilde namelijk een foto zien van de hond die zij soms wil meenemen naar kantoor.
De hond mag niemand storen door te blaffen en moet thuisblijven als er belangrijke bezoekers komen die niet van honden houden.
Benji en Kymani hebben, terwijl Elian even bij de koffieautomaat stond, stiekem alvast een foto van de hond gemaakt. Ferdinand van Stockhuys liet trouwens weten dat hij liever geen honden om zich heen heeft, omdat zijn moeder vroeger door een gevaarlijke hond is gebeten.
Ik stuur je de foto alvast. Dit is Bonnie. Benji denkt dat we binnenkort wel een afspraak met Jacquelien kunnen maken om haar onze vragen over relaties voor te leggen. Veel succes straks in de studio. Heeft je manager nog steeds zo'n ochtendhumeur? Bel me als je tijd hebt om een afspraak te maken op De Couturekrant."
Lyra glimlachte toen ze naar de foto van Bonnie keek. Het hondje straalde een rust uit waar zij op dat moment zelf naar verlangde.
Terwijl de studio al in zicht kwam, dwaalden haar gedachten ineens af. Ze dacht aan de vele zwerfhonden die nog altijd door oorlogsgebieden zwerven. Wat moesten die dieren een ellendig bestaan hebben. Gelukkig waren er ook moedige mensen die hen opzochten om voedsel en verzorging te brengen.
Misschien, bedacht ze, moest ze haar tekstdichter eens vragen een lied over die dieren te schrijven. Muziek kon mensen ontroeren, maar misschien ook iets in beweging zetten.
De jeep draaide het terrein van de studio op. Lyra stopte haar telefoon weg, stapte uit en nam zich voor het idee na de opname meteen met haar manager te bespreken.