• 5-Sterren boetiekhotel ‘POST Rotterdam' in historisch postkantoor

  • Award voor coutureshow Addy van den Krommenacker

  • Nederlands Dans Theater 2 lanceert Settle for More

  • Olivia Colman won de Oscar voor haar hoofdrol in The Favourite

  • Vier Dutch Designbureaus naar National Museum of Qatar...

  • Fabienne Delvigne presenteert elegante couturehoeden

  • Couture Sheila de Vries voor 2019: Joie de Vivre

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7

Marlies Dekkers: De spiegel is boos

  De bekende lingerie-specialist Marlies Dekkers heeft heel wat keren vrouwen en meisjes in haar winkels twijfelachtig naar hun eigen body in de spiegel zien kijken. Hoe vaak zal zij niet hebben moeten aanhoren dat meisjes en vrouwen niet blij met hun eigen lichaamsvormen zijn. Hoeveel aanmerkingen heeft zij in al die jaren gehoord waarin zij mooie lingerie ontwerpt voor al die dames die onzeker of ontevreden en soms zelfs kwaad in de spiegel keken.

Ze hoorde hoe ze tegen hun spiegelbeeld boze aanmerkingen op zichzelf maakten ... terwijl dat volkomen onnodig was. Nee... Ze leken niet exact op het toverpoppetje uit het modebeeld: de veel bewonderde Barbie zowel in blond-blank uitgevoerd of op de prachtige Barbie-poppen met een donkere huidskleur in diverse variaties met hun fantasierijke zwarte kapsel. Ze begrepen namelijk gewoon niet dat ze niet op zo'n ideaal hoeven te lijken omdat ze zelf altijd al prachtig zijn. Maar ze kijken naar zichzelf door een hele rare bril. Ze zien zichzelf niet echt. Voor Marlies Dekkers was dit niet meer om áán te zien en áán te horen. Daarom liet zij de spiegel eens praten... Hoor maar eens wat die te zeggen heeft !

Ik ben boos, razend, woedend! IK NEEM ONTSLAG. Ik heb er zo vreselijk genoeg van. Ik ga een ander baantje zoeken. Solliciteer wel als reflector ofzo. Of ecoratie. Hang mij maar in een kerstboom. Met jullie wil ik niets meer te maken hebben. Ik heb jullie jaren bekeken, beschenen en bespiegeld. Ik heb jullie jezelf getoond. Jullie blikken ontvangen, jullie twijfels weerkaatst. Ik heb jullie gescheld en geschreeuw aan moeten horen, jullie tranen opgevangen.

Mannen kijken naar mij, lachen, kloppen op hun borst en stappen de wereld in. Maar jullie. Jullie draaien, dwalen en dralen. Ik zie jullie kont van bijna meer kanten dan ie heeft.Ik ken elke put, deuk, kwab op jullie imperfecte lichaam. Van iedere rimpel krijg ik een close-up. Ik heb het er zó mee gehad. Al die tijd was ik jullie instant-selfie. En ik weet dat ik onaardig ben nu. Ik geef jullie de schuld, maar ik moet ook aan zelfreflectie doen. Ik houd jullie tegen. Ben het obstakel tussen jullie en de wereld. En ik snap ook hoe het komt.

Jullie worden gebeeldbombardeerd. 1000 keer vaker dan mannen zien jullie voorbeeldige voorbeelden, sprookbeelden waar niemand aan kan voldoen. En daar confronteer ik jullie mee. Daarom haten jullie me. Terecht misschien, maar ik ben zo moe, zo moedeloos. Ik wil jullie niet depressief maken, of jullie tijd verspillen. Bijna de helft van jullie is ongelukkig met mij en naarmate jullie ouder worden stijgt dat percentage. Door mij gaan jullie de wereld niet in, waar mannen zich wel in bewegen.

Dus ik ga. Misschien pleeg ik wel scherfmoord. Laat ik mezelf barsten. Zie dit dan als mijn afscheidsbrief. Vaarwel, wrede, weifelende wijven. Ik meende het goed met jullie. Met jullie mooie ronde konten, jullie machtige prachterwerken, roomtieten, boterbuiken om te likken. Jullie geloven me niet, dat weet ik. Maar één ding wil ik naar jullie terugkaatsen en ik hoop dat je het kunt zien: vrouwen moeten ophouden met niet van zichzelf houden.

Dat is de reden dat ze niet de baas van de wereld zijn. Omdat ze hun pas inhouden, om vol twijfel in een winkelruit te kijken, zullen ze altijd een stap achterlopen. Vrouwen, houd op met niet van jezelf houden. Begin met leven. Begin met bouwen. Een altaar voor jezelf, kniel voor je eigen lichaam, aanbid die borstbilbuiken en buig voor niemand. Zeker niet voor je spiegel.
VOOR DE VROUWEN VAN DE WERELD

Ronde ronde konten... Machtigeprachterwerken... Boterbuiken...

SPIEGELTJE SPIEGELTJE ... Zo luidt de waarschuwing van Marlies Dekkers die geïnspireerd werd opgeschreven door Stella Bergsma.