• Vier Dutch Designbureaus naar National Museum of Qatar...

  • Couture Sheila de Vries voor 2019: Joie de Vivre

  • 8ste Editie jaarlijkse Canal Catwalk eerbetoon aan Anne Frank

  • Tom Coronel Top 6 op Nürburgring Nordschleife

  • 'Manmade / no human' in Museum aan het Vrijthof

  • Marie-Jeanne van Hövell tot Westerflier bij Eduard Planting

  • Paul Schulten lanceert BLEND voor 19/20

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7

Bos & Baruch Podcasts

PodCast 4
PodCast 3
PodCast 2
PodCast 1

Verbied reclame met genderstereotypering...

  Is dat echte een goed idee? Verbied reclame met genderstereotypering... Reclame mensen vragen zich het af? In het Verenigd Koninkrijk zijn voor het eerst reclames verboden op grond van nieuwe regels over genderstereotypering. Het gaat om een reclame voor de elektrische Volkswagen eGolf en een reclame voor een nieuwe smeerkaas van Philadelphia. Twee grote vrouwelijke talenten uit het reclamevak zeggen er het volgende over:

jULIETTE hAMMAMANA, Communications and Talent Manager VEA, Board Member RA*W: "Nee. Stereotypen zijn algemene beelden over kenmerken, eigenschappen en gedrag van een groep. Het zijn generalisaties en versimpelingen van de werkelijkheid. Ze brengen een groep terug tot één clichébeeld en zijn niet per definitie negatief of schadelijk.

JULIETTE HAMMAMANA vervolgt:'" In korte campagnefilmpjes en campagnes bestaande uit slechts één beeld, kan stereotypering er juist voor zorgen dat de consument in één keer begrijpt wat er wordt bedoeld. Niet alle campagnes met stereotypering zijn schadelijk en al helemaal niet alle campagnes met stereotypering zijn schadelijk bedoeld. Wellicht zou het al helpen als we er met zijn allen wat losser naar kijken. Iedereen gebruikt namelijk stereotypen en vooroordelen, of je het nou wilt of niet. Het veelbesproken onderwerp Witte reclamemannen kunnen alleen maar reclame maken vanuit hun eigen perspectief is net zo goed een vooroordeel en de gedachte "Daar heb je weer zo’n witte reclameman" is stereotypering.

Zij vindt het supergoed dat er bewustwording voor dit thema wordt gecreëerd, maar het verbieden van (gender)stereotypen in campagnes gaat haar te ver. "Want waar ligt dan de grens? En waarom verbieden we alleen genderstereotypen en geen andere stereotypen? Wat mag wel en wat mag niet? Er is altijd wel iemand die zich aangesproken voelt! Als we willen dat campagnes een mooie representatie zijn van de werkelijkheid, moeten we juist alles toe kunnen laten. Alles laten zien, alle mogelijke opties. Juist dát moeten we aanmoedigen."

KATJA BROKKE, freelance chef-redacteur Nederlands MediaNetwerk: "Moeilijke zaak. Ik ben over het algemeen niet voor al te veel overheidsbemoeienis en pleit ervoor om verantwoordelijkheid bij de burgers te leggen. Hoe minder verantwoordelijkheid ze mogen dragen, hoe minder ze dat zullen doen. Nu onze maatschappij doordrongen is van politiek correct handelen, kun je bijna niks meer maken zonder dat er een groep mensen aanstoot aan neemt."

Zij gaat verder met: "Bloemkolen voor een prachtig lichaam waarbij wordt gesuggereerd dat borsten lekker zijn. De een vindt het vrouwonvriendelijk, ik kan mij er niet druk om maken. Zijn borsten níet lekker dan? Mogen ze niet aanbeden worden? Bewonderd? Gebruikt om een – in de ogen van New York Pizza – lekkere bloemkolenpizza aan te prijzen? Een vrouw met een kinderwagen en een man als astronaut in een commercial. Of mannen die geen voorbeeldvader zijn. Tsja, is dat écht een item waar de overheid moet ingrijpen? Moet de overheid bepalen wat we wel en niet zien, en op welke manier? Alle astronauten vrouw en alle mannen super dad?"

Met een zucht: "Zit de Reclame Code Commissie er straks ook bij als creatieven, medialui en merken om tafel zitten om een campagne uit te stippelen? Want één misstap betekent een financiële aderlating, oftewel: een campagne die de prullenbak in kan."

Zo denken deze professionals uit het reclamevak. KATJA BROKKE: "We moeten niet vergeten dat er wel degelijk moeders bestaan en mannelijke astronauten. Mogen zij niet meer zij-aan-zij in beeld? Waar ik mij het meest zorgen om maak - mocht dit ook in Nederland doorgevoerd worden - is dat er altijd een groep mensen is die zich aangesproken voelt. En naar de hardste schreeuwers wordt tegenwoordig geluisterd. Door bedrijven en door de overheid. Dus waar stopt het? Ik zorg er zelf thuis wel voor dat mijn dochtertje het in haar oren knoopt dat er ook vrouwelijke astronauten zijn. Dat ze alles kan worden wat ze wil. Oók thuisblijfmoeder."

KATJA BROKKE: EN N AAR DE HARSTE SCHREEUWERS WORDT TEGENWOORDIG GELUISTERD. DOOR BEDRIJVEN EN DOOR DE OVERHEID. DUS WAAR STOPT HET?...