De Diva van de hangplek is een reiger die Jack heet

b_250_200_16777215_00_images_reigerdiva17.jpg  Het begon hier al jaren geleden met een club hang- jongeren en ouderen. Hier op deze brug met een dubbele uitbouw aan de rand waar mensen even op een paar banken kunnen uitrusten. Op die brug aan het eind van de Kinkerstraat in Amsterdam wordt iedere dag urenlang druk geconfereerd. Beschut door een parkje met hoge oude bomen verzamelen zich daar elke dag de mensen van de vogel-die-iedereen-biologeert.

Waren er vroeger nog gesprekken waar de politiek misprijzend in voorbij kwam of huisbazen en instanties danig werden afgekraakt: nu is er alleen de Diva van de Kinkerstraatbrug. De onbewogen daar wachtende vogel. Jack de Reiger die door iedereen wordt gefilmd en gefotografeerd staat daar gewoon ijzingwekkend onbewogen midden op een rand van de brug. Daar wordt hem door de mannen aangevoerd door Stanley voedsel toegeworpen. Ook veel voorbijgangers staan hier even stil om de Diva te fotograferen.

"Foto's en films van Jack gaan de hele wereld over,"zegt Stanley trots. "Jack doe je das recht. Hier is een dame die je ook wil voeren."
Jack komt elke dag aanvliegen als Stanley langs het kanaal naar huis gaat. Ooit hield Stanley zelf duiven. "Toen mijn kinderen nog klein waren," vertelt hij. "We hadden hier eerst jarenlang de kraai Gerrit die heel oud was en het laatste jaar overleden is."

Hoe herkende hij Gerrit? Alle kraaien zijn toch allemaal ongeveer gelijk? "Gerrit had een wit veertje op zijn kop," zegt de vogelman die iedere dag present is. "Gerrit nam ook vrienden mee als Johnnyboy en Alikan. Die blijven steeds komen. En toen nam Gerrit Jack mee: deze jonge reiger."

De omzittende en omstaande aanwezigen van de hangplek hebben langdurige gesprekken over de juiste voeding van Jack. "Het mag vooral niet te zout zijn,"zegt een meneer in een scootmobiel. En hij vertelt dat Jack zonder enige moeite drie grote vissen achter elkaar inslikt. Ik kan het met moeite geloven... Met al die graten allemaal in die kleine maag?

Waarom hebben al die vogels mannennamen? vraag ik Stanley. " Er is ook een vrouwtjeskraai bij geweest die regelmatig kwam, " zegt hij nadenkend. "Maar Fatima was onvoorzichtig en is aangereden."

Tjonge... Dat is zielig ook voor vogels. "Ik heb haar zo genoemd want ik kende ooit een Fatima die ik heel vervelend vond. Maar Jack heeft vandaag gevochten want er kwam een andere reiger mee die zijn plaats op de brug wou innemen."

Een concurrent dus... Ik zie dat de andere aanwezige mannen net zo tevreden over de vechtcapaciteiten van Jack zijn als enkele van mijn vrienden die langdurig over Ajax en Feyenoord kunnen oreren. Jack heeft het gevecht om de voedseltroon op de brug dus gewonnen alhoewel ik me afvraag hoe ze het verschil tussen die vogels zo goed hebben kunnen zien.

"Niet filmen maar eerst betalen,'zegt nu een ervaren dakloze tegen een voorbijganger. Ik begin te lachen. "Die vogel Jack bedelt wel maar hij is heus niet dakloos hoor," zeg ik. "Vogels hebben hun huis in de boom."

Dat lachen bevalt het hondje van één van de vaste bezoekers van deze hangplek totaal niet. Het is een klein breed roomkleurig bulletje wiens eigenaar door ziekte heel moeilijk kan praten. Maar deze hond neemt dat dubbel en dwars over. Deze hond wordt erkend als de dictator van de brug. Hij blaft als een woedende leeuw tegen mij.

Als ik vraag of de hond niet van vrouwen houdt komen de mannen niet meer bij. "Hij verdedigt alleen maar,"zeggen ze. "Hij beschermt zelfs ook Jack. Die gooit soms eten voor de hond naar beneden. Ze zijn vrienden." Ik hoor kennelijk volgens hond niet op de brug. Of liever: vooral niet te dicht bij de vogel van zijn "beschermer".

Als ik een foto van het hondje maak lijkt hij te veranderen in een blaffende furie maar volgens de aanwezigen stelt dat allemaal niets voor. "Hij is eigenlijk een wezel,"zegt iemand. "Die hond is feitelijk juist doodsbang."

Misschien is dat wel kenmerkend voor meer dictators. Een natuurlijk en heel internationaal verschijnsel. Een hoop lawaai en drukte maar van binnen bang. Whatever... Ik kom de volgende keer toch ook weer terug en naar die reiger kijken. Een heel eigenaardige vogel maar ontegenzeggelijk - gek genoeg- ook een Diva van formaat.