Pasen Zonder Pomp 😊
Zaterdagochtend, tien uur.
De stad is nog half in slaap, maar ergens op een straathoek staat een benzinepomp zachtjes te pruttelen van ergernis.
Hij kijkt naar de overkant.
Daar gaan ze weer.
Drie hazen, lichtvoetig, bijna vrolijk onverschillig. Ze trekken een karretje vol eieren:
géén druppel benzine,
géén prijsbord,
géén stijgende kosten.
Daar gaan ze… gewoon vooruit.
De pomp zucht.
Zijn slang hangt slap naar beneden, alsof hij het ook even niet meer ziet zitten.
“Géén accijns, géén toeslag, géén onderhoud,” mompelt hij.
“En toch rijden ze.”
Op zijn bord staat nog altijd trots het oude symbool: een schelp.
Maar vandaag lijkt het meer op een halve eierschaal. Alsof iemand er al iets uit heeft gehaald.
En wat heeft hij…
Is hij zelf blijven staan met de lege helft?
De hazen kijken niet om.
Ze hoeven nergens te tanken.
Ze hoeven niets uit te leggen.
Hun energie komt van iets wat de pomp niet kan meten.
Misschien, denkt de pomp even, zit daar het verschil.
Niet alles wat beweegt, draait op wat je kunt verkopen.
Eén van de eieren rolt bijna van de kar.
De achterste haas vangt het handig op zonder te stoppen.
De pomp kijkt ernaar.
Heel even.
Dan tikt ergens binnenin een mechaniekje.
Automatisch. Zoals altijd.
Maar het voelt vandaag anders.
Alsof hij voor het eerst begrijpt dat er ook een wereld bestaat…
waar niets leeg raakt,
omdat het altijd vol blijft.
Een wereld vol blessing -
al weet je nooit meteen
hoe de hazen lopen.
DOOR: IRVING VORSTER