Ferdinand wil meer reiskosten
Ferdinand Van Stockhuys kwam de redactie oplopen met de mededeling dat hij een hogere reiskostenvergoeding wilde.
Benji keek op. „Waarom?”
„Ik moet een nieuwe auto aanschaffen.”
Kymani draaide zich naaar hem om. „Dat is vervelend voor je.”
„Er komt mij een verhoging van de reiskosten toe. Daar heb ik het over en dat lijkt mij niet de juiste reactie.”
„Wat is dan wel de juiste reactie?”Ferdinand legde een lang en diepgravend artikel over autoverzekeringen op tafel.
„Ik heb dit gelezen.”
Benji bekeek het stuk. Dat hebben wij op de redactie ook ontvangen.
„En nu wil je meer reiskosten?”
„Dat lijkt mij redelijk. Een andere auto betekent een andere verzekering. De waarde van de auto speelt mee, de dekking, de premie, de schadevrije jaren en kennelijk ook de omstandigheden in mijn omgeving.”
„Ferdinand”, zei Benji. „Dat verhaal staat vol open deuren.”
„Er staat aanzienlijk meer dan dat.”
„Dat bedoel ik.”
Ferdinand bleef staan.
Benji kende hem inmiddels goed genoeg om te weten dat hij niet zou vertrekken.
„Het komt hierop neer”, zei hij. „Als je een auto koopt en die auto komt op jouw naam te staan, moet hij verzekerd zijn. Je kunt dus niet eerst vrolijk naar huis rijden en daarna eens een verzekeraar bellen.”
„Dat was ik ook niet van plan.”
„Mooi. Dan zijn we al een heel eind.”
Kymani nam het over.
„Je vraagt vooraf aan de verkoper om het kenteken en de meldcode. Die meldcode bestaat uit de laatste vier cijfers van het chassisnummer. Met die gegevens regel je de verzekering voordat je de auto ophaalt.”
Ferdinand keek naar het artikel.
„Is dat alles?”
„Dat is waar het verhaal op neerkomt”, zei Benji.
Kymani lachte.
„Het is net als bij de tandarts. Je ligt met je mond open in die stoel en hoort een heleboel woorden en verhalen. Je kunt niets zeggen en je weet niet waar ze het over hebben. Uiteindelijk wil je gewoon weten: wat gaan ze doen?”
Ferdinand dacht daar even over na.
„Bij mijn tandarts weet ik doorgaans precies wat er gebeurt.”
„Natuurlijk”, zei Benji.
„En daarom”, vervolgde Kymani, „zijn wij van de Speciale Producties. Wij maken het duidelijk. Wij schrijven het straight to the point op.”
Ferdinand pakte het artikel weer van tafel.
„Dan blijft toch nog mijn verzoek staan om een hogere reiskostenvergoeding.”
„Nee”, zei Benji.
„Op welke grond wordt dat afgewezen?”
Benji keek naar Kymani.
Kymani keek naar Ferdinand.
„Omdat je nog niet eens een auto hebt gekocht.”
Ferdinand zweeg.
Daarna verliet hij de redactie. Met het artikel geklemd in zijn hand. De clubdas zwaaide met hem mee terwijl hij terugliep en gaf hem als altijd weer zijn zelfvertrouwen terug.
"Het is maar een keuze,"dacht hij. "Er worden ook in Europa veel verkeerde keuzes gemaakt. Daar zou hij vandaag een artikel over schrijven.
De reiskostenvergoeding bleef voorlopig ongewijzigd. "Maar ik laat me niet onder druk zetten,"zei hij halfluid tegen zichzelf. "Ik nam terecht de vlucht naar voren."
Voor nu was zijn verzoek afgewezen maar dat deed hem bijna niets. Hij vond bovendien dat hij mijlenver boven zulke discussies verheven was.
Maar het laatste woord was hier nog niet over gesproken