Modebeeld 2027 : Veel kleur en gevoel ontleend aan eten -1-
Het modebeeld in 2027 wordt weer heel intrigerend volgens verschillende shows met een tamelijk overeenstemmend beeld op de internationale podia.
Mode lijkt namelijk dan de keuken in te lopen.
Niet om kookles te geven, maar om kleur en gevoel te lenen van eten. Mode krijgt smaak: van melk tot paprika. Spercibonen of sinaasappel.
Melkachtig wit – meer panna cotta dan koe – staat voor eenvoud en zachtheid, met een onverwachte nieuwe sensualiteit. Citrus verschijnt als statementkleur: citroengeel, geelgroen, oranje. Paars en groen verwijzen naar aubergine, prei en botersla. En bij de lichtere tonen horen bessen: aardbei, framboos, kers.
Het palet is herkenbaar. Het ruikt niet naar toekomst, maar naar dagelijks leven. Alsof mode zegt: kijk, dit ken je al. Het is eetbaar, huiselijk, zintuiglijk. Niet hard, niet futuristisch, maar troostend.
Daarmee verschuift ook de functie van trendkleur. Het is geen richtingaanwijzer meer, maar een sfeerbeeld. Melk, citrus en groente werken als rustgevende symbolen in een tijd die tegelijk preuts en overprikkeld is.
Kleding bedekt weer meer, maar moet toch spannend blijven. Dus komt er transparantie onder, een laagje ertussen, een subtiele ontsnapping.
Zoals een beddensprei met een geheime opening: onschuldig van boven, suggestief van onder.
Deze eetbare mode lijkt niet bedoeld om te verrassen, maar om herkenning te bieden.
Iedereen begrijpt melk. Iedereen begrijpt citroen.
Zo wordt mode toegankelijk zonder iets concreets voor te schrijven. Het is geen koopadvies, maar een geruststelling: je zit nog in het juiste seizoen.
En dat seizoen duurt altijd langer dan één zomer. Er komt een moment dat iedereen paars, melkachtig wit en iets dat op oude kaas lijkt in de kast heeft hangen.
Dan is het tijd voor iets anders.
Zo werkt het al decennia. Niet omdat het moet, maar omdat verzadiging vanzelf ontstaat.
DOOR: ELIAN BRON