Esther van Hees geeft luisterlied nieuw leven
HILVERSUM — De Belgische zangeres Esther van Hees presenteert in Hilversum haar album Nazome. Daarop geeft zij Nederlandse luisterliederen uit de jaren zestig en zeventig een eigen, jazzy klank.
Esther van Hees zingt geen nieuw repertoire om iets nieuws te vertellen. Op Nazomer duikt zij juist het verleden in, met liederen die volgens haar nog altijd betekenis hebben. De releasepresentatie is in Theater Beeld & Geluid in Hilversum.
Van Hees, afkomstig uit België en al jaren werkzaam vanuit Amsterdam, behandelt het repertoire niet als vergane glorie.
Met een jazzbezetting krijgen bekende en minder bekende liederen een nieuwe gedaante.
Bij de presentatie spelen Jeroen Vierdag op basgitaar, Hans Vroomans op toetsen, Tim Langedijk op gitaar en Marcel Serierse op drums. Vierdag verzorgde ook de productie en een belangrijk deel van de arrangementen.
Vanaf 2022 verzamelde Van Hees met kleinkunstkenner en archivaris Frank Jochemsen ongeveer vijftig mogelijke nummers. Twaalf daarvan kwamen op het album terecht. Zij koos werk van onder anderen Ruud Bos, Joop Stokkermans, Kees van Kooten, Ramses Shaffy, Lennart Nijgh en Friso Wiegersma.
Het titelnummer Nazomer is een minder bekend lied van Drs. P.
Jenny Arean zong het in de jaren zeventig op televisie. Later kwam het opnieuw uit de archieven tevoorschijn. Ik zou alles willen geven kreeg een bijzondere lading doordat Rita Hovink het slechts twee weken voor haar vroege overlijden opnam.
Ook buitenlandse chansons kregen een Nederlandse tekst. Zonder Bagage (De wereld heeft mij failliet verklaard) is gebaseerd op Et moi dans mon coin van Charles Aznavour, met een Nederlandse tekst van Lennart Nijgh.
De plaat opent met De Noorderzon Scheen, eerder gezongen door Conny van den Bos.
Van Hees won in 2025 met Blue Sands de Edison Jazz voor Nationaal Vocaal. Toch wil zij zich niet beperken tot jazzstandards.
Voor haar horen jazz en het Nederlandse luisterlied bij elkaar: de tekst krijgt de hoofdrol, terwijl de muziek ruimte biedt voor nuance, improvisatie en kleur.
Met haar Vlaamse accent en persoonlijke benadering probeert Van Hees deze liederen niet na te doen zoals zij ooit klonken.
Zij zoekt naar de emotie onder de woorden.
Na Hilversum volgen optredens in België en later een volledige theatertour.