Weer een ouderwets "Coronel-dagje" op weg naar Hail
HAIL - 8 januari 2026 - Eindelijk een dag zonder grote problemen voor Tim en Tom Coronel. De broers reden een sterke vijfde etappe en finishten als 37e op ruim een half uur van de dagwinnaar. "Dit was gewoon een goede dag," zegt Tom opgelucht. "Geen problemen gehad, nooit uit de auto hoeven stappen. Het was gewoon een goed Coronel-dagje."
De 372 kilometer lange special vanuit het marathonbivak naar Hail verliep vlekkeloos. De Century CR7 T1+ gaf geen krimp en Tim begon zijn ritme te vinden. "Ik zag dat Tim het tempo begon te pakken, dat was lekker," vertelt Tom. "Het autootje voelde heel goed aan."
Twee kleine navigatiefoutjes ... Niet alles ging perfect: twee keer maakten de broers een klein navigatiefoutje. "Dus moesten we eventjes ietsjes terug. Dat heeft wel een beetje tijd gekost," legt Tom uit. "Maar uiteindelijk ging het helemaal goed. Dit is een beetje waar we thuishoren denk ik. Gemiddeld mooie dag."
Het resultaat is dan ook naar wens: een 37e plaats en vroeg binnen in het bivak. "Snel naar de finish en vroeg binnen. Al om drie uur in het bivak. Dat is lang geleden," constateert Tim tevreden. Na dagen vol tegenslag en reparaties eindelijk een dag waarop alles liep zoals het hoort te lopen. "We beginnen nu een beetje op ons plekje te komen," vertelt hij. "Stap voor stap, maar heel erg naar onze zin."
Marathonbivak: gesnurk, kampvuur en bandenreparatie ...
De avond in het marathonbivak was een bijzondere ervaring. Midden in de woestijn sliepen Tim en Tom in een tentje, met hun jas als hoofdkussen in deze primitieve omstandigheden. Bij het kampvuur genoten ze van snacks met ERU om het astronautenpakket wat smakelijker te maken. "We hebben echt genoten van de scenery," vertelt Tom.
Maar het was niet alleen genieten. Gisteravond moesten de broers zelf aan de slag met de reservebanden. "Dat doen we met propjes," legt Tom uit. "Dan maak je eerst het gat wat groter met een soort schroevendraaier, daarna plaats je er een rubberen plug in. Dat kost best wel wat kracht omdat onze banden zo sterk zijn. Er moest zelfs een hamer aan te pas komen."
Tim blikt op de marathonetappe met veel enthousiasme terug. "Bizar, wat een route. Verschillende landschappen: stenen, snelle zandpaden, mooie heuvels. Eigenlijk alles wat Dakar een beetje nodig heeft. Zonder duinen, maar wel heel tof en heel zwaar."
Het grote vraagteken was of de service zou arriveren. "Je weet maar nooit of je service binnenkomt, je hebt met niemand contact," zegt Tim. "Gelukkig kwam Marnix Leeuw binnen met een paar bandjes en uiteindelijk ook de reservebanden." En over de nachtrust? "Het gesnurk van Tim hielp niet echt mee," lacht Tom.
Team heeft superjob gedaan
Tim heeft groot respect voor het team dat achter de schermen werkt. "Wauw, wat hebben die jongens een superjob gedaan. Na dag twee, met alles wat er gebeurd was met de auto, beginnen we alles weer een beetje onder controle te krijgen. Mooi om samen met het team alles op te pakken."
Laatste etappe voor de rustdag
Morgen wacht de laatste etappe voor de rustdag in Riyadh, en die wordt zwaar. Met een ultra-vroege start gaat het richting de hoofdstad, waar na de finish nog een lange liaison van 589 kilometer volgt.De special van 331 kilometer voert grotendeels door de Qassim-regio en staat vol met zandduinen.
"Zware dag heb ik gehoord, veel duinen," zegt Tim. "Over de 300 kilometer, dus zal wel een lang dagje worden."
Na aankomst in Riyadh is het tijd voor de verdiende rustdag. Een moment om de balans op te maken na een intense eerste week vol uitdagingen, crashes en doorzettingsvermogen.